Beijing is een unieke en fascinerende stad waar de keizerlijke erfenis en de allernieuwste ontwikkelingen hand-in-hand gaan. Dit is niet altijd zo geweest: de oude keizers van de Ming en Qing Dynastie bouwden paleizen, tempels en pagoden. De communistische partij-bonzen vulden op hun beurt de stad met bombastische gebouwen, brede boulevards en monumenten ter zelfverheerlijking. En de nieuwe keizers van China? Zij hebben het ‘communistisch kapitalisme’ uitgevonden, de sloophamers radicaal ter hand genomen en de deur naar de rest van de wereld opengegooid. Een toenemend historisch besef heeft er voor gezorgd dat ook de ‘oude cultuur’ nu de aandacht krijgt die het verdient. Met de komst van de Olympische Spelen in 2008 wil de stad definitief een prominente plaats veroveren op de wereldkaart. En dat gaat lukken.

Een stad vol futuristische architectuur, moderne winkelcentra met designerlabels en een bloeiend kunstklimaat. Het bruisende nachtleven doet niet onder voor clubs in Londen of New York. Dit is Shanghai, waar de ontembare bouw- en werkdrift van het ‘nieuwe’ China iedereen versteld doet staan.
Op de Bund, de beroemde boulevard met de koloniale handelshuizen en consulaten, wordt duidelijk waarom Shanghai in de jaren 20 van de vorige eeuw het ‘Parijs van het Oosten’ genoemd werd. Door de vele opiumkitten, gokpaleizen en decadente nachtclubs raakte de minder flatteuze benaming ‘Hoer van de Oriënt’ ook in zwang.
In Pudong, aan de overkant van de Huangpu-rivier, doet niets meer aan het verleden denken maar staan we volop in de 21ste eeuw.
Het kosmopolitische karakter van de stad spiegelt zich in de eetcultuur. Keukens uit alle windstreken van China, Azië en Europa zijn in Shanghai te vinden naast Chinees ‘streetfood’ en westerse fastfood ketens. Dag en nacht activiteit in deze stad die nooit slaapt.